Komunikat Likwidatora do Klientów z dnia 08 października 2020 r.
Komunikat dla Klientów ×

Jak przeprowadzić remanent w firmie?

Remanent, znany także jako inwentaryzacja lub spis z natury, jest dla większości przedsiębiorców krokiem niezbędnym do rozliczenia stanu magazynowego i zamknięcia roku podatkowego. Należy go sporządzić zazwyczaj na koniec roku i na pierwszy dzień stycznia. Kogo dotyczy? Jakie składniki firmy powinien objąć? W jaki sposób i do kiedy należy je wycenić?

 

Kto sporządza remanent?

Obowiązek sporządzenia remanentu na koniec roku mają:

    • Przedsiębiorcy, którzy prowadzą księgowość uproszczoną (Księga Przychodów i Rozchodów – KPiR), opodatkowani na zasadach ogólnych lub podatkiem liniowym – zapis KPiR z końca roku po porównaniu ze stanem z 1 stycznia umożliwia prawidłowe wyliczenie wysokości dochodu lub straty;
    • Przedsiębiorcy opodatkowani ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych – wówczas spis wykonuje się jednorazowo na koniec roku i nie porównuje się go ze stanem z 1 stycznia, gdyż wartość wpisu nie wpływa na wysokość ryczałtu.

Obowiązku takiego nie mają przedsiębiorcy, którzy rozliczają podatki w formie karty podatkowej.

Obowiązek inwentaryzacji na koniec roku obrotowego (dwunastu następujących po sobie miesięcy, które mogą pokrywać się z rokiem kalendarzowym, ale nie muszą) mają przedsiębiorcy, którzy prowadzą pełną rachunkowość.

Co należy ująć w spisie?

Remanent powinien zostać sporządzony w sposób rzetelny, zgodny z rzeczywistym stanem, staranny i trwały. Powinien zawierać:

  • imię i nazwisko właściciela zakładu (nazwę firmy),
  • datę sporządzenia spisu,
  • numer kolejny pozycji arkusza spisu z natury,
  • określenie towaru i innych składników majątku,
  • jednostkę miary,
  • ilość towaru,
  • cenę i wartość poszczególnych składników oraz
  • łączną wartość spisu z natury,
  • sygnatury – osób sporządzających spis i właściciela zakładu (wspólników).

Należy w nim ująć:

  • towary handlowe,
  • materiały (surowce) podstawowe i pomocnicze,
  • półwyroby,
  • produkcję w toku,
  • wyroby gotowe,
  • braki i odpady

Oprócz nich powinny się tam znaleźć się także te składniki majątku, które stanowią własność podatnika, ale fizycznie znajdują się poza przedsiębiorstwem. Wycena wszystkich składników majątku powinna zostać dokonana najpóźniej w ciągu 14 dni od dnia sporządzenia spisu.

Uwaga! W spisie należy też ująć towary, które nie stanowią własności przedsiębiorstwa, ale znajdują się na jego terenie w momencie sporządzania spisu. Wówczas podaje się ich ilość i określa właściciela, ale nie dokonuje wyceny.

Jak wycenić składniki majątku?

Sposób wyceny towarów, które obejmuje remanentem nie jest jednolity. Zastosowanie może mieć:

  • cena zakupu (cena, jaką nabywca płaci za składniki majątku, pomniejszona o VAT, rabaty, opusty itd.; przy imporcie powiększona np. o należne cło, podatek akcyzowy),
  • cena nabycia (cena zakupu powiększona np. koszty transportu, załadunku i wyładunku oraz ubezpieczenia),
  • cena rynkowa (cena stosowana w obrocie rzeczami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem ich stanu i stopnia zużycia),
  • koszt wytworzenia (wszelkie koszty związane bezpośrednio i pośrednio z przerobem materiałów, z wykonywaniem usług lub pozyskaniem kopalin, z wyłączeniem kosztów dotyczących sprzedaży wyrobów gotowych i usług.

Wyceny remanentu, ujmowanej następnie w Księdze Przychodów i Rozchodów, dokonuje się w następujący sposób:materiały i towary handlowe wyceniane są według cen zakupu lub nabycia, zaś w wyjątkowych przypadkach (na przykład, jeśli uległy uszkodzeniu) – według cen rynkowych z dnia sporządzenia spisu, jeżeli są one niższe niż ceny zakupu lub nabycia:

  • półwyroby, wyroby gotowe i braki własnej produkcji wyceniane są według kosztów ich wytworzenia,
  • odpady użytkowe, jeżeli utraciły swoją pierwotną wartość w toku produkcji, wyceniane są według wartości oszacowanej; bierze się także pod uwagę ich przydatność do dalszego użytkowania,
  • niesprzedane wartości dewizowe – według cen zakupu z dnia spisu, jednak w wysokości nie wyższej niż średni kurs (ogłaszany przez NBP) w dniu kończącym rok podatkowy,
  • produkcja niezakończona przy działalności usługowej i budowlanej ­– według kosztów wytworzenia, z tym że nie może być niższa od kosztów materiałów.

Uwaga! Po dokonaniu wyceny i obliczeniu wartości końcowego remanentu, należy ująć go w Księdze Przychodów i Rozchodów pod datą 31 grudnia. Mimo to stanowi on także remanent początkowy i jest pierwszym wpisem do KPiR w nowym roku, pod datą 1 stycznia.

Nawet, jeżeli podatnik nie posiada żadnych towarów, materiałów czy przedmiotów, które powinny znaleźć się w spisie, ma obowiązek sporządzić remanent. Wówczas wpis do KPiR będzie wynosił 0.

 

×

Prześlij ten film znajomej osobie:

Anuluj
Poleć film znajomym: